Killington Stage Race Şampiyonu Haluk Sarcı

10/06/2011  //     //  Road Bike, Road Bike News

 

 

 

 

 

Cyclingtr okuyucuları bir süredir kendi alanlarında başarılı ancak ülkemizde tanınmayan sporcular (özellikle Türk sporcular) hakkında röportaj ve haber yazıları yazdığımızı farketmişlerdir. Sporcunun hakettiği değeri görmesi için kendini başarılı bir şekilde tanıtması, doğru kişi ve kurumlarla çalışması önemlidir. Biz de Türk bisiklet ve triatlon sporlarının en çok takip edilen ve en güncel yayın kuruluşu olarak siz
okuyucularımıza bu başarılı insanları tanıtmaya devam ederek kaliteli sporlara katkıda bulunmayı sürdüreceğiz.

Kendisiyle ilginç bir tanışmamız olan bu yazımızda değineceğimiz özel sporcu, ilk Türk Ironman olan Haluk Şarcı. Çoğu insanın (hatta sporcunun) Ironman deyince tek aklına gelen düşünce, bir sinema filmiyken
aslında dünyanın en zor spor branşı olduğunu bilmeyen okuyucularımıza belirtmek isterim.

Daha önceki yazılarımda da detaylı değindiğim için sizleri daha fazla bekletmemek adına hemen haberimin konusuna girmek istiyorum.

Bu en zor spor branşını yapabilen ilk Türk olan Haluk Şarcı’nın Ironman geçmişine başka bir yazımızda değineceğiz. Kendisi halen spora aktif olarak devam etmekte ve üstün başarılarla spor tarihine adını kazımakta.

 

Haluk Şarcı, takım arkadaşıyla – 1 Ocak 2011

 

Deno’s Wonder Wheel takımı adına yarışan Haluk Şarcı’nın geçtiğimiz günlerde katıldığı Amerika’nın Kuzeydoğu bölümünün en büyük yarışlarından biri olan ünlü Killington Etap yarışında +50 yaş grubunda 1. olması bizleri hem sevindirdi, hem de gururlandırdı. Şimdi gelin yarışın detaylarına geçelim;

 

Killington yarışı, eski yıllarda düzenlenirken 10 yıllık bir ara verilmişti. Ancak şu son 2 yıldır tekrar organize ediliyor. Yerel turizm açısından olumlu etkisi olan yarışın bu yılki ayağına 890 sporcu katıldı.

Örneğin geçen yılki yarışın ardından bu yıl o yöredeki bir restoran sahibinin yorumu şöyle oldu; “Geçen yıl yarışın düzenlendiği hafta sonunda 400 porsiyondan fazla yemek sattım ve bu rakam benim şimdiye kadar sattığım tüm porsiyonlardan bile fazlaydı!

 

Killington yarışları ilk defa düzenlendiğinde yıl 1987 idi. O yıllarda, şu andaki birçok Amerikalı pro bisikletçinin amatörlük ve profesyonelliğinin temelini oluşturduğu yıllarında katıldığı, ulusal yarışların başlıcasıydı.

 

Killington Stage Race – Yıl 1990

 

Sporcular yarış öncesi ısınıyor

 

2000 yılına kadar devam eden yarış, yetersiz bütçe sebebiyle 10 yıl boyunca düzenlenemedi. Fakat sevindirici haber geçtiğimiz yıl geldi ve bu yılki katılım, gözardı edilemeyecek düzeyde oldu.

 

Killington Stage Race – Yıl 2011

 

Katılımcılar kimlerdi diye incelediğimizde, iyi organize olmuş birçok Kanadalı takım ve birçok New York merkezli takımın katıldığını gördük. İnsanlar, Vermont şehir merkezinden çıkıp ailelerini de yanlarına alarak hep beraber tecrübe edinmek üzere yarışlara katılıyor. Vermont şehri aynı zamanda turizm insanı için de beğenilen bir yer olarak biliniyor. Yarışı, “tatil yarışı” yapan özelliklerden biri de, Killington’ın Green Mountain Stage Race’e göre insanların bir önceki katıldıkları yarışın eleştirisini yapmaları sonucu gerginlik ve uykusuz gecelerle sonlanan durumların bu yarışta görülmemesiydi.

 

Green Mountain Stage Race – Stage 4 Criterium – 2010 Mavi takım formasıyla Haluk Şarcı

 

Killington yarışı, güvenli fakat sprinterlar, spinningçiler ve tırmanışçılar gibi bütün bisikletçi türlerine kazanma fırsatı veren çekişmeli bir ortam sunuyor. Çünkü 3 günlük organizasyon içinde birbirinden farklı etap ve koşullarda yarışıyorsunuz.

 

 

Yarışın direktörü Gary Kessler, yarışın bazı iniş bölümlerinde sporcuların 80 km civarına ulaşacaklarını belirtmişti. Kessler ayrıca “İzlemesi çok keyifli, fakat çok çabuk bitiyor (gülüyor) Yolun kenarından izlediğinizde, bulanık gibi görünüyor.Sadece vınnn sesi, rüzgarın sesi ve tekerleklerle viteslerin sesi. Yanınızdan geçip uzaklaşırken duyacağınız hoş bir ses”  şeklinde açıklama yaptı.

 

 

Bu 3 günlük yarışın teknik detaylarına baktığımızda;

 

Cumartesi: Göz alıcı hızlı bir finişe sahip çoğunlukla düz yol olan 3 x 27.2 km’lik tur dönüşlü yarış.
Bu yarışta Ron Burgoin, etap sprinti sırasında 85km hıza ulaştı.Üçgen parkurun bir kenarı hafif yokuş aşağı,
diğer kenarı hafif tırmanış ve son kenarı da finişe kadar düz bir yarış,
 

Pazar: İlk yarısı çoğunlukla sürekli %1 ve %2 artan eğimli ve ikinci yarısının düz olduğu
16.96km’lik zamana karşı yarışı,

Pazartesi: 6.km’sinde geniş bir yolda aniden dikleşerek tırmandıran ve ardından 40.km’de
uzun bir tırmanışa sahip, ayrıca 62.km’de hızlı fakat başa çıkması kolay 1 millik toprak geçişi de barındıran
ve 8km’lik 2 aşamalı bir tırmanışla sona eren 99.2km’lik tek dönüşlü bir parkur yarışı olduğunu gördük.

 

 

Şimdi yarışlarda neler yaşandığına bakalım;

 

PAZAR

ZAMANA KARŞI : Geçen yılın karşıdan esen güçlü rüzgarının aksine bu yılki zamana karşı yarışında memnun edici özellikte arkadan esen rüzgar hakimdi. Elbette hava koşulları, sonuçları hayli etkiliyor ve bu kural da geçen yıla göre sürelerin 2 dakika daha hızlı çıkmasıyla somut bir örnek oldu. Günün öne çıkan bölümü ise Zamana Karşı şampiyonu Jonny Bold’un önceki günün etabında düşerek 8 dakika kaybetmesiyle

Fred Thomas’ın (OA / Cyclemania takımı) pembe formayı kazanması oldu. Fred, +40 kategorisinde bir dakikalık farkla pembe formayı giydi. +50 kategorisinde yarışan Türk sporcumuz Haluk Şarcı, 24:44:70 süre ile bu 11 millik zamana karşı yarışında 1. ile 3 saniye farkla 2. oldu. Diğer sporcular tarafından çekinilmesi gereken tırmanışçılardan biri olarak görülen Haluk Şarcı’yı tebrik ediyoruz.

 

Haluk Şarcı – Killington Stage Race 2011

 

PAZARTESİ

Sizlere Haluk Şarcı’nın gerisinde kalanlardan (3.oldu) rakibi Hank Pfeifle’nin (OA / Cyclemania) gözünden yarışı anlatacağım;

+50 Yarışı : “Yarışın ilk tırmanışında sporculardan üçü kaçış yaptı. Ortadaki yokuşun ilk km’sine vardıklarında, bu üçlü, kovalayan gruptan 2.5 dakika öndeydi. Kevin (37.sırada bitirdi), kendisini de bu gruba taşımak için büyük efor sarfetti. Tırmanışta birçoğundan daha hızlı gidebildiğimi bildiğimden ve kaçanları doğru bir noktada yakalamayı istediğimden Fred gibi ben de yokuşta şeytani bir hırsla asıldım. İçlerinde mutlu görünen Mike Claus da dahil olmak üzere parkuru 12 kişiyle paylaşıyorduk. Ortadaki yokuşu uzun bir iniş izledi ve bu iniş, 10 kişiyi yakalamaya imkan tanıdı. Bu iyi, çünkü nefes alma ve bir muz yeme fırsatı buldum. Bir mil sonrasında unuttuğum fakat sevdiğim bir zemin olan bir millik bir toprak yola girdik. Toprak yolu geçtikten sonra yokuş başladı ve iki Keltic takımı sporcusu bu yokuşta arayı açtı ve ben de anında arkamda Haluk Şarcı, Rick Sorenson ve Mike Allaire’i beraberimde getirerek Keltic’lilere kapağı attım. İnişte uçuyorduk, yani kontrolsüz uçuyorduk. Şansıma Mike Claus bana toprak bölümün çıkışındaki zeminin düz olduğunu henüz söylemişti. Böylece bu bilgiye güvenerek yolda son sürat gitmeye başladım ve nihayetinde 6mız da arayı açmış ve final tırmanışının eteğine eşit olarak yönelmiştik.


Yokuşun eteğinde kopup diğerlerinin kazanma hayallerini suya düşürmeye çalıştım. Eskiden bu taktik işe yaramıştı fakat bu sefer olmadı. Haluk rahat görünüyordu, Rick ve Bill ise az farkla arkadasında asılıyorlardı. KOM’a (başından itibaren sabit olarak %10 ile 12 arasında eğim olan 3.2 km’lik rampa) ulaşmaya 1 km kaldığında Haluk benimle arayı açmaya başladı. Haluk beyle beraber gidebilmek mi? Bunu kimse yapamazdı. KOM bölümünün hemen ardından, yol düzleşirken Rick ve Bill beni yakaladılar. Haluk’u yakalamaya çalışıp finişe giderken son km’de ona atak çekebilecektik. Nafile. Bu yüzden  nasıl 2.liği garantileyebilirim diye bulmaya çalışıyordum.Finişe giden son tırmanışın eteğinde Bill ve Rick’in arkasından büyük aynayla bir atak yaptım ve öne geçtim. Öyle iyi bir geçişti ki, başları yere eğildi (ki bu da ruhlarının dermansız kaldığının göstergesiydi). Böylece, şimdi tam gaz yokuş yukarı zamana karşı moduna geçtim ve öndekileri yakalayabilir miyim, görecektim. 200 metre kala 2 vites büyütüp ayağa kalktım ve finiş noktasına kadar deli gibi asıldım. Kazanmak için denemek zorundasınız-değil mi? Tüm bu olanların ardından istediğim gerçekleşti, Bill’e 28 saniye fark atabildim ve 4 saniye farkla 2.liği garantiledim. Benim için hayli tatmin edici bir sonuç oldu.

 


Haluk Şarcı – Killington Stage Race 2011 – Podyum

 

Final yarışının parkuru, Green Mountain’daki App Gap etabı kadar eğlenceli ve zorlayıcıydı. Birçok sporcu Killington yarışındaki son tırmanışı daha dik ve zorlu olarak değerlendirdi. Ben de çok fazla virajda dikliğe sahip olması konusunda hemfikirim.Kuvvetle muhtemel bu yarış daha da gelişecek gibi görünüyor. Yarış, bu yıl bütün kategorilerde de daha ciddiydi. Eğer imkanınız varsa, mutlaka bir gün bu yarışa katılın.


Hazırlayan: Fatih Buzgan

 

 

 

 

Cyclingtr
Yazar Hakkında :

Bir Yorum Yazın