Khao Sa La, Surin – Evrim ve Elif Yiğit Tur Günlükleri, 15 Nisan 2012

04/06/2012  //     //  Genel Duyuru ve Haberler ( Bisiklet, Triatlon, Atletizm, Yüzme ), Turlar ve Organizasyonlar

  

 

Nam Ken ve Nam Yen, buz ve su. Gözlerini kapatırsın ve yalnızsındır, bir ormandasın bunu biliyorsun ama düşünmüyorsun, ardından karanlıkta kayboluyorsun, sadece ormandaki sesleri duymaya başlıyorsun, çeşitli böcekleri ve etrafında dolaşan yaban domuzlarının çıkarttıkları sesleri fark ediyorsun, o zamana kadar etrafını kaplayan orman daha farklı görünmeye başlıyor sana, seni yönlendiriyor, şekillendiriyor. Önünde bir bardak buzlu su var ve sana yol gösteriyor, düşüncelerin, hislerin buzu ve suyu takip ediyor, ardıdan derinleşiyorsun, farklı bir boyuta geçiyorsun düşüncelerden uzaklaşıyorsun, geçmişi, geleceği unutuyorsun, sadece ana odaklanıyorsun, zaman kalmıyor, doğayı hissediyorsun, kendini hissediyorsun; Nam Ken ve Nam Yen; kendini buzun ve suyun dönüşümüne bırakıyorsun. Yaklaşık bir saat süren meditasyonda olması gerekenler bunlar. Bulunduğumuz yer Khao Sala tepesi; dünyada meditasyon yapabileceğiniz en özel yerlerden birisi. Fakat meditasyon yapmayı ilk defa deneyen birisiysen tüm bu anlatılanlara ilaveten bir süre sonra uyuşmaya ve hissizleşmeye başlayan bacakları, ağrımaya başlayan eklemleri ve hep aynı pozisyonda durmanın sıkıcılığını eklemek gerek.

 

 

Buraya biz tesadüfen geliyoruz. Yolculuğumuz sırasında tanıştığımız insanlar bize mutlaka bu tepeye gitmemizi tavsiye ediyorlar. Burası Kamboçya’ya sadece 6km mesafede ve Surin bölgesinin en ünlü manzaralarından birini görebileceğiniz bir konumda. Burada sabah sizi karşılayan manzara Tayland tanıtımlarında kullanılan görüntülerden birisidir. Biz de yoldan sadece 3km mesafede bulunan bu tepeye bakma kararı alıyoruz. Tepeye varınca şaşırtıcı bir kalabalık var ve hemen bizimle konuşmaya başlıyorlar. Bizim geceyi burada geçirmemizi ve ertesi günkü kutlamaya katılmamızı istiyorlar. Bize kalacak yer olarak gösterdikleri yer ise ancak sabah fark edeceğimiz o meşhur manzaranın göründüğü noktada ve tapınağın en güzel yeri.

 

 

Burası Tayland’da Surin bölgesi için özel bir öneme sahip. Bu tepedeki tapınakta Surin bölgesinin baş rahibi yaşıyor. Anlattıklarına göre rahip zamanında buraya geldiği zaman bu tepede hiçbir şey yokmuş, Rahip burada kendi çabaları ile bir tapınak inşa etmiş. Buradaki ormanlık araziye Kamboçya’dan ve Tayland’dan insanlar kaçak ağaç kesmek için geliyorlarmış. Rahip bu ormanı korumaya başlamış ve ormanda kaçak ağaç kesimini engellemek için geceleri ormanda dolaşmaya başlamış. Bütün bu çabalarını gören devlet tüm orman arazisini rahibin korumasına vermiş ve böylece bütün orman tapınak arazisi haline gelmiş. O günden sonra da bu orman ve tapınak bir eğitim merkezi olmuş. Yani burası yeni rahiplerin meditasyon yapmayı öğrendikleri ve hizmet verecekleri tapınaklara gitmeden önce bir süre yaşadıkları yer ve bu orman aslında halka kapalı. Rahipler ormanın farklı yerlerinde eğitim almak zorundalar ve geceleri tahminimden daha da ürkütücü olan ormanda Rahipler ufak çadır benzeri odalarda kalıyorlar ve bu odalar birbirlerinden 10-15m mesafe uzaklıktalar. Her eğitim merkezi de birbirine 5-6 km mesafede. Böylece geceleri ormanda tek başlarına kalan rahipler, ormanı dinlemek, yanlız kalmak ve buna alışmak zorundalar. Bu yanlızlık eğitimlerinin bir parçası. Böylece rahipler bu ormanda konsantre olmayı ve meditasyon yapmayı öğreniyorlar.

 

 

Bizim şansımız ise buradaki baş rahibin yani bu eğitimleri veren ve buraya ilk gelen rahibin doğum gününe denk gelmemiz. İşte bu yüzden 250’den fazla rahip ülkenin çeşitli yerlerinden buraya saygılarını göstermek için gelmişler ve kapıları halka kapalı olan orman sadece bu gün halka açılmış. Biz ve birkaç kişi gece olunca ormanın derinlerinde rahiplerle birlikte yapılan bu meditasyona katılma şansını böylece yakalıyoruz ve de buzun ve suyun hikayesi, Nam Ken ve Nam Yen işte bu meditasyon anından aklımda kalan bir parça oluyor.

 

 

Şimdi de katılmış olduğumuz bu inanılmaz meditasyona farklı bir gözle bakalım. Bu tür meditasyonlar bizim gibiler için çok büyük bir öneme sahip olmuştur. Eğer bizimki gibi meditasyondan uzak bir ülkenin vatandaşıysak, ya da her şeye özel bir anlam, tanrısal bir hava katmak isteyen Avrupa-ABD ortak yapımı bir düşünceye sahipsek, meditasyonda göreceğimiz her renk, duyacağımız her ses, yaşayacağımız her olay, his, duygu büyük bir öneme sahip olacaktır. Meditasyon sonrasında hemen neler hissettiğimizi neler gördüğümüzü anlatacağız ve bunlar için bir açıklama isteyeceğiz. Aynı kahve falı bakar gibi her şeklin her rengin bir anlamını bulmaya çalışacağız. Buradaki Budist rahiplerin filmlerdeki gibi meditasyon esnasında yerden yükseldiklerine inanmak isteyeceğiz ve meditasyonun bizi daha özel yapacağına inanacağız, meditasyon anından kendimizin özel olduğunu ispatlayacak deliller ile ayrılacağız.

 

 

 

Burada katılmış olduğumuz bu eşsiz meditasyonda durum biraz daha farklıydı. Buraya eğitim almak için gelen rahiplerin yanı sıra burada sadece yaz tatili boyunca eğitim alacak olan birçok genç Budist adayları da bulunuyor ve bu meditasyona rahiplerin ve genç rahip adaylarının sadece bir kısmı katıldı. Genç olan ve gecenin geç bir saatinde ormanda bulunan rahip adaylarının büyük bir kısmı ise meditasyona katılmak yerine uyumayı tercih ettiler. Meditasyon sırasında ise genç rahip adayları şaka olsun diye osurdular ve gülme krizine girdiler, ki bu yaptıkları çok yaratıcı bir espri anlayışı gerektirmese de bence meditasyonu son derece komik bir hale getirdi. Benim meditasyon sırasındaki en büyük çabam da yaklaşık 20 defa osurup gülüşen bu genç rahipleri duymamaya çalışıp ormandaki böceklere konsantre olmaktı. Fakat tüm bunlar yaşanırken hiçbir rahip onları azarlamadı ya da susturmaya çalışmadı, sadece meditasyonun sonlarına doğru birisi onları uyumaları için uyardı, hepsi bu. Bir saat süren meditasyon sonrasında gözlerimizi açıp tekrar dünyaya döndüğümüzde iki tane rahip adayı gencin uyuyup kalmış olduklarını, bizim gibi dünyaya dönebilmeleri için silkelenip uyandırılmaları gerektiğini fark ettik. Bunlardan birisi daha çok küçük olduğundan uyandırmak mümkün olmadı, öyle bıraktık. Bu meditasyonda yaşananlar size komik gelmiş olabilir. Benim için her şey normal görünüyor. 4-5 aydır Budist topraklarda olduğumuzdan Budizm’in aslında nasıl bir sisteme sahip olduğunu hissediyorum. En büyük fark tek tanrılı dinlerin yasaklar, Budizm’in ise kurallar üzerine kurulmuş olması. Bu yüzden Budizm’de eğer birisi farklı bir şey yaparsa, kimse onu yargılamaz ya da onu cezalandırmaya kalkmaz. Budizm’de başkasının osurup osurmaması pek önemli değildir. İsteyen istediği zaman kuralları yerine getirebilir, o zamana kadar istediği gibi birisi olabilir. Kendisini Budist rahip olarak hazır hissettiğinde ise görevini yerine getirmek için tüm kuralları yerine getirebilir.

 

 

Aslında bana göre bütün dinlerde tehlikeli bir nokta var; bir sabah kalkarsınız kendinizi iyi hissedersiniz, “ne güzel bir insanım, ne kadar iyiyim” dersiniz. Dininizin kurallarını yerine getirirsiniz. Tekrar “ne muhteşem bir insanım” dersiniz. Sonra diğer insanlara bakarsınız onların dininizin yasakladığı şeyleri yaptıklarını görürsünüz, onların günahlarını görürsünüz, onlara acırsınız ve onlar için üzüldüğünüzü fark edersiniz, gözyaşı dökersiniz ve tekrar “ne iyi bir insanım, onlar için üzülüyorum, ağlıyorum” dersiniz. Onları eğitmeye çalışırsınız, bazen ufak cezalar verirsiniz, istemeye istemeye onları cezalandırırsınız ve tekrar “ne iyi bir insanım, insanlara doğru yolu gösteriyorum” dersiniz ve “onlara hatalarını gösterirken bile onlar için üzülüyorum” dersiniz ve bu durum sırf onların iyiliği için onları yok edene kadar devam eder gider.

 

 

Eğer Budist olmak istiyorsan şartlar basit; 3 kural var. Birincisini unuttum. İkincisi uymak zorunda olduğun 5 kuralı kapsıyor. Üçüncü ise en önemlisi dedikleri meditasyon yapmak. İkinci kuralda yer alan 5 madde ise şunlar: Yalan söyleme, Çalma, Öldürme, Alkol alma, Tek eşlilik. Yani basit birkaç kurala uymak halk için yeterli. Rahip adayları 10 kurala, rahipler ise yaklaşık 250 kurala uymak zorundalar. Bunlardan en ilginç olanı ise rahiplerin sabah 11:30’dan sonra yemek yememeleri. Rahipler sabah 4:30 gibi güne başlıyorlar ve saat 06:00 gibi şehre gidip halktan yemek topluyorlar. Saat 09:00 gibi hep beraber yemek yiyorlar ve saat 11:30’dan sonra bir daha yemek yemiyorlar. Öğleden sonra sadece sıvı içecekler tüketmeleri serbest fakat bunların içinde de alkollü olanlar ve süt içerenler yasak.

 

Bu bilgileri veren birkaç kişi oldu. Bizim burada kaldığımız iki gün içerisinde halktan insanlar gelip bize Budizm hakkında bilgi veriyorlardı. Son olarak tanıştığımız kişi ise bir transseksüel. Buraya gönüllü olarak gelmiş ve tapınakta 5 gün kadar kalacak, buradaki yaşantının bir parçası olacak. Hatta Som (ismi Som, mandalina anlamına gelen bir kadın ismi) bir defa Türkiye’ye de gelmiş, Universiade üniversite olimpiyatlarında Tayland’ı temsil etmiş ve bir saat kadar süren bir dans gösterisi sunmuşlar ekip olarak. Ama ne yazık ki Türkiye’ye giriş esnasında birkaç can sıkıcı olay yaşamış, cinsel tercihi sebebiyle pasaport kontrolünde zorluk çıkarmışlar. Ülkemin üniversite olimpiyatları için davet ettiği ve Tayland’ı temsil edecek bir kişiye cinsel tercihi yüzünden zorluk çıkardığını duymak beni biraz utandırdı. Ama burada sorgusuz sualsiz ağırlanıyor olmanın rahatlığı ile kısa sürede anlattıklarını unutup sohbetimize kaldığımız yerden devam edebiliyoruz.

 

 

Budizm için iki güzel durum var. Birincisini anlattım bile; osuran gençler. İkincisi ise burada 5 gün kalacak olan Som. İlk güzellik Budizm için bir edep, adap zorunluluğunun olmaması. Mesela böylesine önemli bir meditasyon sırasında birkaç kişi komik şakalar yaptı diye kimse rahatsız olmuyor, neşesini bozmuyor ya da ‘edep yayu!’ diye bağırmıyor. İkincisi ise Budizm’in herkes için olması. Buradaki ayinlere transseksüeller rahatlıkla katılabiliyorlar, istedikleri kadar tapınaklarda kalabiliyorlar ve buradaki yaşantının bir parçası haline gelebiliyorlar. Sanırım tek tanrılı dinlerin bir çoğunda böyle bir durum mümkün değil. Fakat unutmamak gerek din ülkeyi, yaşayan insanları da şekillendiriyor. Mesela burada eğer farklı bir cinsel tercihe sahipseniz sadece tapınaklarda değil ülke genelinde belli bir saygı görebiliyorsunuz, transseksüelseniz istediğiniz işte çalışabiliyor ve hatta devlet sizi ülkenizi temsil(!) edin diye başka ülkelere yollayabiliyor. Bazı dinlerde ise kadın ile erkek olmak bile dini açıdan büyük bir fark teşkil edebiliyor. Bu durum insanların günlük yaşantılarına da yansıyor tabii. Eğer kadınsanız daha dikkatli olmanız gerekiyor; her işte çalışamıyorsunuz, namus uğruna öldürülebiliyorsunuz, üzerinizde devamlı bir baskı hissediyorsunuz, istediğiniz insanlarla görüşemiyorsunuz vs. Bence konuyu daha fazla uzatmaya gerek yok. Burada bitirelim.

 

 

Siz isterseniz bu tapınak ile ilgili internet sitesinden bilgi alabilirsiniz. “Wat Khao Sa La” şeklinde Google’da aratırsanız internet sitesini bulabilirsiniz.

 

Sevgiler ve saygılar.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kamboçya – 13.04.2012

 

Nerelerde Kaldık – 07.04.2012

 

Tayland – Nan & Geleneksel Kıyafetler – 29.03.2012 & 03.04.2012

 

Laos, Pongsavan, Luang Prabang – 26.02.2012

 

Laos – 18.02.2012

 

Kuzey Tayland – 02.01.2012

 

Malezya KL – 02.12.2011

 

Endonezya-Sumatra – 22.11.2011

 

Kuala Lipis, Kuala Tahan, Jerantut, Temerloh, Bentong – 30.10.2011

 

Taiping, İpoh, Cameron Highlands – 24.10.2011

 

Malezya, Alor Star,Yan, Sungai Pethani, George Town – 19.10.2011

 

Hat Yai, Pdang Besar – 19.10.2011

 

Trang – Phattalung – 12.10.2011

 

Thai Mueang-Phuket-Krabi – 09.10.2011

 

Ranong, Ufak Bir Ara – 03.10.2011

 

Map Amarit, Cumphon, Kra Buri, Ranong – 02.10.2011

 

Petchburi- Hua Hin- Prachuap Khiri Khan – 27.09.2011

 

Kanchanaburi-Chom Bung Arası Bisiket Yolculuğumuz – 23.09.2011

 

Bangkok ve Kanchanaburi – 22.09.2011

 

Tayland’dan Selamlar – 19.09.2011

 

 

 

 

 

 

 

 

Cyclingtr
Yazar Hakkında :

Bir Yorum Yazın